hey,

even nog wat van me laten horen
ben echt blij dat ze hier een pc hebben hoor, in het stuivenberg waar ik 2 weken gelegen had, was dat er ni... was best lastig.
over het algemeen gaat het oke met me.
heb de beslissing genomen om hier te blijven en verder te gaan met de behandeling... al heb ik gisteren en vandaag enorm veel twijfels.
de laatste 2 dagen zijn enorm moeilijk geweest en heb geen manier om het kwijt te raken, ik werkte emotionele toestanden automatisch op mijn eten uit, ik ging ofwel extreem veel eten ofwel nog minder of super veel klooien met mijn eten enzo...
hier kan ik niks en moet ik alles opeten punt... braken kan ik nog wel doen hier ja, maar da ze me betrappen... pfff amai dan!
dus ik geraak die gevoelens ni kwijt en blijf der mee rondlopen.

gisteren bezoek gekregen van mijn vader, ik keek er wel naar uit, wist wel dat het moeilijk ging zijn, maar dacht dat ik het aan zou kunnen...
we gingen hier in tienen wat wandellen, erna ergens drinken en eerste conflikt ontstond, ik wou een cola light en hij bestelde een gewone cola voor me, eerst ruzie enzo, erna had ik het flesje genomen en naar de wc gegaan, alles in de wc gegoten... (waarom geen idee, moest er een vriendin bij zijn zou ik het niet gedaan hebben, was mijn vader die me zit te controleren en daar kan ik niet tegen)... dan had hij erna een ijsje gekocht voor me, had ik alles gwn laten smelten (normaal mogen we niets eten, enkel onze paketten en verder niks), toen neep hij zo is in mijn benen en zei hij: ik voel het al (ja hallo, ik weet dat ik dik aan het worden ben, wrijf het er maar in wrm ni?)... toen we weer hier waren zei hij tegen de begeleiding: ze ziet er al veel beter uit! (ben op 2 dagen 2 kilo aangekomen, da is ni normaal, zeggen de begeleiding hier ook, ze gaan nog afwachten maar als ik zo snel blijf stijgen een zout-arm dieet zodat ik weer afval, maar snap je dat ik me enorm slecht voel omdat ik zo snel ben aangekomen? zit hij te zeggen: ze ziet er al beter uit!, toen ik 55 woog was hij de persoon dat ik te dik was en ik op dieet moest gaan he, nu dat ik anorexia heb zou ik ineens wel weer 51.8 mogen wegen zeker? sorrie, mij maak je ni wijs dat ik dan ook ni dik ga zijn hoor...)
nu ja oke, daar voelde ik me al zo rot over, dan mijn broer...
ik weet al ongeveer een 3 jaar dat die drugs gebruikt enzo, mijn pleegmama had da gevonden in zijn portemonee (zakje cocaine) zaterdag.
ik zei tegen mijn papa, ik snap da jullie ongerust zijn enzo, maar laat die gwn doen, ik weet da al langer en met heel onze vriendenkring gezecht da hij moet stoppen maar dan doet die da harder! dus laat die... ik heb ooit gezegt, da je da doe, jou probleem maar over x aantal jaar kunnen wij je begrafenis regelen, ik zal wel aanwezig zijn maar denk ni da ik 1 traan zal laten! en werd papa boos omdat ik dat tegen hem gezecht had... (sorrie, het is mijn broer maar hij wilt geen hulp dus is het zijn eigen schuld he...)
dan mijn zus, die belde me (echte famillie)... zei ze zo: elke, wrm hore we niks meer van u, met sonny (mijn broer) hebben we wel contakt...
mijn broer is altijd perfect geweest en ik de snotneus, mijn broer heeft diploma, vast contrakt,... en ik niks! hij doe alles goed en ik alles fout in haar ogen... maar ik was wel de persoon die bomma bleef bezoeken enzo, mijn broer keek der nooit naar om! toen bompa gestorven was zei hij zo: ja elke, je moet ni wenen, straks zijn er koffiekoeken! tjeezes... ik heb me steeds schuldig gevoeld om zijn dood, is gestorven in 2004, hij lag in het ziekenhuis en wou mij nog zien, wou me nog spreken, kwamen 5 minuten te laat...
dus ja, ben boos, jaloers,... weet ni hoe ik me voel, slecht da weet ik wel! en ja, ik kon controle houden, en ik zag er goed uit, ik kreeg complimenten, mensen zeiden da ik hun voorbeeld was, maar was wel toen ik 43kg woog he... dus dat nemen ze me ook af...
ja sorrie, ben hier aan het doordrammen, weet het gwn niet meer... sorrie voor dit zeik bericht...

groetjes Elke

Beste,

eerst en vooral zijn dat geen 'zeikberichten'. Niets van de posts hier zijn dat. Allemaal hebben ze hun inhoud. Dus zeker niet gaan denken dat wij het zeikberichten of wat dan ook vinden.

Voor de rest: je papa is bezorgd om jou. Wat normaal is, alleen komt dit niet altijd zo over, al zal het je wel opvallen als je erop let. Je bent zijn dochter he! Hij geeft superveel om jou. Akkoord, hij mag niet voor jou beslissen zoals een cola in plaats van een cola light of een ijsje kopen of gelijk wat. Hij moet jou laten beslissen. Maar hij wil gewoon iets voor je doen, omdat hij jou ook wil helpen, als ouder. En aangezien hij je niet veel kan helpen doordat je begeleid wordt. Ook zei hij waarschijnlijk tegen de verzorgers 'ze ziet er al veel beter uit' om toch nog een rol te hebben in het hele 'proces' toch nog het gevoel te hebben, iets te kunnen zeggen of doen. Dat hij jou niet aan jouw lot overlaat bij die mensen.

Vervolgens jouw broer die drugs gebruikt: als je broer nog altijd weigert te stoppen als zijn ganse vriendenkring ertegen is, dan is hij eigenlijk, een ego, omdat het ook hen schaadt. Drugs vreet aan je. Onbewust, maar het vreet. Idem met roken, je vrienden lijden er ook onder als je er een rookt in hun buurt. Of je een traan zal laten of niet om hem als hij sterft is een persoonlijke keuze. En akkoord, het gaat om je broer, je familie. Maar toch is dat jouw eigen keuze. Dus in die zin mag je vader jou niet berispen. Maar aan de andere kant is jouw vader ook het hoofd van jullie gezin, dus moet hij zorgen voor de samenhorigheid ervan. Dus moet hij zo'n uitspraken eigenlijk tegenspreken...

Verder vinden wij het super van je, dat jij ondanks de desinteresse van de rest van je familie, je toch jouw bompa bleef bezoeken. Daar is meer moed, kunnen en liefde voor nodig dan om hem te negeren. Veel meer. Je moet die 'inspanning' niet zien als iets dat je gedaan hebt voor de anderen, maar voor jezelf en voor je bompa. Want zonder jou was je bompa waarschijnlijk veel eerder gestorven. Dus in plaats van te denken 'de anderen keken niet naar hem om' moet je denken 'ik was er voor hem'. Akkoord, zij moesten ook naar hem omgekeken hebben, maar misschien klinkt het cru, maar daar is het nu te laat voor. Jij moest het doen voor je bompa, niet om je zus te kunnen verwijten later en wij denken dat jij het ook deed voor je bompa.

Tot slot had ik graag nog gezegd: het gaat erom dat jij zelf bepaalt voor wie je een voorbeeld moet zijn. Niet de groep die bepaalt of jij een voorbeeld voor die groep moet zijn. Je bent een individu: maak je eigen keuzes.

Veel succes,
Het LuisterendOor-Team